Δευτέρα, 20 Απριλίου 2009

... αίσθηση νυχτερινή


" Και να θυμάσαι πάντα πως δεν υπάρχει τίποτε ωραιότερο στον κόσμο αυτόν από μια νύχτα που τη φωτίζουν τα αστέρια και η αίσθηση ότι έκανες το καθήκον σου"
[το έγραψε, μου είπανε, ο Γκέτε (ή Γκαίτε ή Goethe)]

9 σχόλια:

  1. να κρατήσω μόνο μέχρι το "και".

    και να συμφωνήσω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. θα εννοείς το δεύτερο "και" προφανώς...
    ...να συμφωνήσω κι εγώ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ε΄,βέβαια εννοώ το δεύτερο,τώρα αν θα συμφωνήσεις..εμένα ρωτάς;;

    ή είναι ρητορική ερώτηση;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ρητορική δεν θα το έλεγα, άλλωστε έπρεπε να εμπεριέχει την απάντηση, και αδυνατεί ο ερωτών. Είναι κι αυτό το "και" που δεν ξεκαθαρίζει, εμπεριέχεται ή όχι; Πραγματικό λοιπόν το ερώτημα, κι έχει να κάνει με του "και" τη θέση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. αυτό το "και" ,το δεύτερο φυσικά, συνδέει -φαινομενικά ανόμοια.

    είναι όμως;;

    δεν έχω απαντήσεις για τίποτα.

    δυστυχώς πια δεν έχω ούτε ερωτήσεις,

    καλή σου μέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. "είναι όμως;;"[φαινομενικά ανόμοια]... Να το ερώτημα, ένα από τα ερωτήματα. Κατά κάποιο τρόπο καταργεί το "δυστυχώς πια δεν έχω ούτε ερωτήσεις". Συνεκδοχικά να πώ καταργεί και το δεν έχω απαντήσεις για τίποτα;

    Αλήθεια είναι ανόμοια; Ή στην ουσία ταυτίζονται με μιαν ευρύτερη έννοια.. Αν μιλάμε για το καθήκον το ενσυνείδητα βιούμενο (; ), όχι το επιβεβλημένο και καταπιεστικώς .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. εικονική πραγματικότητα,αγαπητέ μου:όλα,ερωτήσεις και -συνεκδοχικά!(φιλόλογος είστε;)-απαντήσεις ,όλα σε δωμάτιο προσομοίωσης να τα φανταστείτε.

    το μόνο αληθινό που -αν μου επιτρέψετε να το εκμηστηρευτώ -βλέπω εγώ,είναι ένα αστέρι που τώρα μπαίνει απ' τ' ανοιχτό μου παράθυρο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Όλα εικονική πραγματικότητα λοιπόν. Ενδιαφέρουσα θέαση, ομολογώ. Μόνο που κάτι δεν μου ταιριάζει. Όσο κι αν προσπαθώ δεν μπορώ να ανακαλέσω την εικόνα σας, σε δωμάτιο προσομοίωσης και την «πραγματικότητα» σας εικονική. Είναι κι αυτό τ’ αστέρι - το μόνο(;) αληθινό - που μπαίνει από το ανοιχτό παράθυρο. Ένα αστέρι που όλοι προσδοκούμε και νοιώθουμε ευχάριστα σα μας επισκέπτεται. Για έναν άστεγο, βέβαια, υπάρχει ο κίνδυνος να μην το "διακρίνει" το αστέρι, τόσα που τον "επισκέπτονται". Εμ, είναι και το ανοιχτό παράθυρο – και μάλιστα ματαμεσονυκτίως- που χαλάει κάθε εικονική.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ένα αστέρι ,αγαπητέ μου, μπορεί να κάνει την ανατροπή.

    αυτό ακριβώς.

    το θέμα είναι:θα το δούμε;( ένας δε φτάνει να το δει, να ξέρετε).

    ΑπάντησηΔιαγραφή