Παρασκευή, 8 Ιανουαρίου 2010

ανέκαθεν...


Ξέρω πως δεν βγάζει πουθενά, τούτη η γραφή θυμίζει άγονη γραμμή
.....
μόνο να οπλιστείς ειρωνεία και χιούμορ για να επιζήσεις στη δαιδαλώδη μεγαλούπολη, τη φτιαγμένη από λέξεις και εικόνες - πλασμένη όχι δημιουργημένη.

ΑΝΕΚΑΘΕΝ

"Πάντα μια ευκαιρία μετά
την άλλη χαμένη όλες χαμένες
ποιος θα τις ξαναβρεί
πεταμένες σε κλειστά

γραφεία με έγγραφα παλιά
στοιβαγμένα στη γωνιά
..............................................."




Υ.Γ.: Θα μπορούσε να είναι "Η επιστροφή του Άστεγου του Μέγα"

(...) κι έτσι έζησα από παρεξήγηση σε παρεξήγηση
από ψέμα σε ψέμα όπως ο Ίρος
κι ο Οδυσσέας όταν έκανε το φτωχό
ήταν μια κατάσταση που δεν μπορούσε να διαρκέσει (...)

[τα κείμενα του Νανου Βαλαωρίτη από Το ξανανοιγμένο κουτί της Πανδώρας και τον Αστεγο το Μέγα]